1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
406
Okunma
Havada keskin bir kömür kokusu
Sinerken havaya acı acı
Isınmaya çalışan evlerin tüten bacaları
Yüreğimde yokluğunun korkusu
Üşütür beni bıraktığın sevdanın o ince tortusu
Bekle diyorum bekle kendi kendime...
Kasım ayının her günü her anı.
Şunun şurasına kaç mevsim kaldı...
Gelecek ilkbahar için.
Bir umut işte halen bir umut var
Bu aralar yine soğudu buralar
Hava karla karışık lodos esiyor
Gözlerim kanlanıp, nefesim kesiyor.
Esiyor da esiyor yokluğun beni üfürüyor.
Gözlerinden esen sıcak rüzgârınsa
Nafile... İçimi bile ısıtmıyor.
Seçim Seziş2.11.2013-İstanbul
5.0
100% (4)
Cevap Yaz