Yıllarımı heba ettim kutlu bir sevda uğruna
Çırpındım zafer için yarınları bekleyerek
Riyasız, çıkarsız ulvi bir aşktı benimkisi
Kızılelma ülküsü yaşam kaynağımdı dâvâm
Hayallerimle süslemiştim yüceTuran’ı
Gençliğimin çıvgın yılları yılkı atları gibiydi...

Meğerse kaypakların, puştların devriymiş gün
İdam sehpalarına yürürken bunu anladım
Ocağımda inanmış yürekleri var sanmıştım
Arkaya dönüp baktığımda yalan olmuştu
Gözlerim aramıştı umudun yollarında
Meydanlarda kükreyen deli bozkurt yürekleri!..

Bir eli yağda bir eli balda, ihanetin batağında
Bedenden giden can bendeymiş meğer
Aç susuz kaldım, sokaklarda yattım
Okullardan sürüldüm kutlu ülkümün adına
Vuruldum, işkence gördüm, öldürüldüm
Bir kemik uğruna sattılar bizi ey erenlerim!..

Gidiyorum yorgunluğumu, yalnızlığımı alarak
Dik duruşlu bir bozkurt kalmadı yurdumda
Türkeş’in, Atsız’ın sözlerini dinlemediler
Hamasi nutuklarla ülkücü hareketi engellediler
Ne Erciyes kaldı, ne de Türklük ülküsü
Hepsi yalan, iblise teslim olup küfre karıştılar!..

Zafer Direniş
...

Karabulut 2020 Haziran 3 Çarşamba