Beşik tabut arası uzanıp giden hayat,
Huzur olmasa sende her şey görünür bayat,
Fayda vermez insana ne apartman ne de yat,
Hayat mücadelesi beşikte iken başlar.

Madde mana arası sıkışmıştır insanlar,
Dünyaya önem vermez hakiki inananlar,
Nefsi, şeytanı yenip Cenneti kazananlar,
Ahret hesaplaşması daha kabirde başlar.

Çocukluk yıllarından çok şeyler hatırlanır,
Para, şeker ikramı hafızada saklanır,
Ana baba o yıllar her zorluğa katlanır,
Hayatın zorlukları daha o yıllar başlar.

Erkeğe belli zaman denilir delikanlı,
Erkek kendini görür o yıllar anlı şanlı,
Yaş gereği o yıllar insanlar heyecanlı,
Mücadele isteği o basamakta başlar.

Çocukluk yıllarında hiçbir şey düşünülmez,
Nefis çok ağır basar nimetler bölüşülmez,
Gençlik zaten bir alem hiç kıymeti bilinmez,
Boş verme hastalığı daha o yıllar başlar.

Gençlik günleri başka geniş olur hayaller,
Gece gündüz uyku yok neler düşünür neler,
Dünya çalar aklını oluşur bilmeceler,
Hayal serüvenleri daha o yıllar başlar.

Evlilikle hayata sanki yeni başlanır,
Yıllar çok çabuk geçer insan çabuk yaşlanır,
Nefislere uyulur dost arkadaş taşlanır,
Rızık bulma uğruna aldatma işi başlar.

Göz kapayıp açmadır bu hayatın özeti,
Zaman zaman söylenir yoktur onun lezzeti,
Yaratanın var elbet biz kullara himmeti,
İnanmanın gereği çok geç yıllarda başlar.

Ne yazık ki bu ömür jet hızıyla geçiyor,
Özgür olan insanlar kendine yön seçiyor,
Ölüm şerbeti vardır her kul onu içiyor,
Ahiret serüveni dostlar mezarda başlar.

Yaşlılık merhalesi düşündürür insanı,
Çocuklar karşısında tutuluyor lisanı,
Yaşlılara yapalım son günlerde ihsanı,
Yetmiş yaşından sonra işte o günler başlar.

Madde mana arası bir ömür gelip geçer,
Ömür bittiği zaman ecel şerbeti içer,
Ne ekerse dünyada gider ahrette biçer,
İhtiyarlık korkusu elli yaşında başlar.
*
Altuncu ne anlatsın dünya üç günlük dünya,
Üç günlük dünya için kurmamak lazım hülya,
İçimizdeki nefsin o istekleri varya,
İmanın esasları çocuk yaşlarda başlar.

10.10.2012
Muzaffer ALTUNCU
-Çaykara-