4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1558
Okunma
Artık hiç bir ayrılık
Akıtmıyor gözlerimden tek damla yaş,
Belki duygularım yok oldu,
Belki de yüreğim oldu bir taş..
Olgunlaştı kalbimin en çocuk yanları bile,
Şimdi ufak heyecanlar mutluluk vermiyor gönlüme..
Ya da en büyük acılar düşürmüyor bedenimi,
En yüksek uçurumun diplerine..
İçimdeki çocuğu kim öldürdü bilmiyorum..
Artık ne mavi bir gökyüzü,
Ne de pembe bir uçurmanın hayalini kurabiliyorum..
Zaman mı sildi hayallerimi yoksa insanlar mı?
Kimin kurbanı oldu bu yürek?
Karar veremiyorum,
Karar veremiyorum...!
"ŞUBAT 2003"
Cevap Yaz