Günler oldu evlerinde kapalı.
Usanç ile yatıp kalktı yaşlılar.
Sessizdiler sanki ağız tıpalı.
Pencereden bize baktı yaşlılar.

Kaydıraksı koltuklardan kayıldı.
Salon cadde mutfak sokak sayıldı.
Yorulanlar limon ile ayıldı.
Evde turdan hayli bıktı yaşlılar.

Ramazanlık oruç günü olunca.
Herkes yeyip içti kendi halince.
Enerjiler atılmayıp kalınca.
İftar vakti halen toktu yaşlılar.

Karı koca sinirlenip gerildi.
Sebepsizce kavgalara girildi.
Paşa dedem terlik ile vuruldu.
Birbirine şimşek çaktı yaşlılar.

Bir izinle gülümsedi yüzleri.
Sevinç ile parlıyordu gözleri.
"Oh be" oldu ilk önce ki sözleri.
Yaş olup da gözden aktı yaşlılar.

Çoluk çocuk sağlık için gelmedi.
Kapıcılar gelip çöpü almadı.
Ne yapsınlar başka çare kalmadı.
Gizli gizli gidip döktü yaşlılar.

Vakit geldi hazırlıklar yapıldı.
Tansiyonlar heyecana kapıldı.
Her köşeden sokaklara sapıldı.
Bir neşeyle yola çıktı yaşlılar.

Türküleri doladılar dillere.
Sarıldılar gonca veren güllere.
Kolonyayı süründüler ellere.
Misk-i amber gibi koktu yaşlılar.

On sekizlik delikanlı tadında.
Yaşadılar eskilerin yadında.
Erkek mutlu, çok mutluydu kadında.
Sevdiğini kola taktı yaşlılar.

Unuttular saatlerce kafesi.
Zannedersin hepsi Ege efesi.
Maskeleri daraltınca nefesi.
Nefes nefes olup çöktü yaşlılar.

Jandarmalar sahil yasak dediler.
Dolaştılar köpeklerle kediler.
İz bıraktı kumsallarda patiler.
Dişlerini kızıp sıktı yaşlılar.

Bazı yerde sahil yolu serbestmiş.
Bazı yerde kolluklular sert esmiş.
Girenlere işin sonu derdestmiş.
Şaşırıp da dudak büktü yaşlılar.

Kimileri coşup zeybek oynadı.
Kimisinin kanı aşkla kaynadı.
Kimi vakit doldu ama doymadı.
Akşam oldu yine yoktu yaşlılar.

Gireceğim bu ay yeni yaşıma.
Altmış beşe doğru artık aşama.
Ellerinden öptüm koydum başıma.
Umduğumdan daha çoktu yaşlılar.

Kul Fikret’im özgürlüğün adı bu.
İnsanlığın hayatının tadı bu.
Mikrop değil sanki Yargıç Kadı bu.
Yeni izne gözü dikti yaşlılar.

Mehmet Fikret ÜNALAN
10 Mayıs 2020 Saat 23.35
Karantina günleri
Güzelçamlı/Kuşadası