Sana ben gözyaşlarımdan nehirler akıttım
Sana ben papatyalardan fallar açtım
Aklımı taktım
Yüreğimi yaktım
Sana ben
Sana ben bir tek kendimi anlatamadım

İçimde yangın, alev alev hasretin
O uykusuz geceleri sabah ederken
Şiirler yazdım sana ben
Sen elveda bile demeyip, giderken
Sevda çöllerinde mecnun edip kendimi
Mısralarda ölümsüzleştirdim seni ben

Gam yemem
Bulursan benim kadar bir seven
Bu yürek yenik
Teslimim sana ben

Köle oldum sana ben
Efendi oldun bana sen
Ben kalan
Sen giden
Sen yalan
Ben kahrolan

Denizi gördüm düşümde akşam, çağlıyordu
Ben devrik bir sal
Dalgalar beni sahile vuruyordu
Taşlara çarpıyordu
Uyandım yine o soğuk karanlıkta
Bu gözler yine sana, yine yokluğuna ağlıyordu
Bana bıraktığın o acı hep aynı
Hep aynı işte şuramda, şu sol yanımda duruyordu

Sana ben
Sana ben
Ne desem, ne söylesem sana ben
Nereden sevdim
Ah! Ne diye âşık oldum sana ben…

Gürsel İLERİ