Gönlüm pare pare bölünür gider,
Boynumu mazlumca büker yalnızlık ,

Hicranı ruhuma acıyla eker,
İnci gözyaşımı döker yalnızlık..

Vuslatın hasreti kordan ateştir,
Bağrımdan vefayı söker yalnızlık...

Gözlerim yollarda bir yolcu arar,
Gönlümden sevgiyi çeker yalnızlık,

Gönül bahçemde ki güller yerine,
Ayrık dikenini eker yalnızlık..

Canlı canlı kabre girmek demekmiş,
Yaşayan bir ölü meğer yalnızlık..

Altından taht olsa ,cevherden bir köşk,
Sana kimler boyun eğer yalnızlık...

Taçlı gelin olsan gelsen kapıma,
Ancak bir beş pula değer yalnızlık

Nefesim daralır ,gönlüm girdapta,
Beni lime lime boğar yalnızlık..

Hak dostlar kaybolur ,muhabbet biter,
Karabasan gibi doğar yalnızlık..

Duvarlar üstüme üstüme gelir,
Hasreti sevgiyi kovar yalnızlık..

Geceleri ilmek ilmek çekerim,
Garibim boynumu eğer yalnızlık...

Musa DOĞRUER( Teslimi)