.
.
.



Sen hala umut vermeye çalışan umutsuz bir vakasın dedi Tanrı






.
.
.
.







gözlerini uykuya yatırıp
kilitler vurmuşsun sesine Med
hele ki saçların bir şiire ortak olmuşken
hangi kaderin ve kederin
kırmızısında yitirdin sesini
nasıl bir yanılgının kurbanı olur da görmezsin
kendini





.
.
.









başrollerini yarattığın bir masalın
kahramanı saymasan da k/adını
o nice ülkelerden sıyrılıp gelen
yalnızlığınla
baş başa hikâyeler yazan değil mi?
soruyorum şimdi
senin masalında daha kaç şiir vuracak kendini
kaç adamın intiharına erişemeyecek ellerin
KUTSAL KİTABIN
kaç ayetinde adın geçiyor toplayabildin mi
yaralarını toplayabildiğin kadar





.
.
.
.









Üzerinde siyah kederden bir entari
ne kadar sövsen de
kanamaya meyilli yaralar taşıyorsun
söylenme
ezelden toprak vefalıydı
gönül kadere razıysa
toprak ne eylesin
dedi Tanrı




.
.
.
.







Jana Med İnanç/19vedönüş

...

Edebiyat atölyesi Dergisi 4.sayı