0
Yorum
1
Beğeni
3,0
Puan
522
Okunma
Bir zamanlar, dalında şen bülbüller şakırdı
Şimdi kafes içinde günleri sayıyorsun
Bakışların kor alev ne canları yakardı
Şimdi kafes içinde günleri sayıyorsun
Güneş önce şehrini, yoklar öyle doğardı
Bulutlar gelip senin, avucunda ağlardı
Dereler senle coşar, çaylar senle çağlardı
Şimdi kafes içinde günleri sayıyorsun
Rengini almak için, yarışırdı goncalar
Kokunu salmak, için fırsat kollardı rüzgâr
Sen gidince mevsim güz, döndüğünde ilkbahar
Şimdi kafes içinde günleri sayıyorsun
Gamzende çiçek açar, yüzün ışık saçardı
Gözünün deryasında, felek bin sır saklardı
Melekler gizli gizli, gülüşünü çalardı
Şimdi kafes içinde günleri sayıyorsun
Biliyorum, hâline sen bile şaşıyorsun
Böyle bir yaşamaya yaşamak mı diyorsun
İbrahim Taşdemir
3.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.