Gözlerimi hapsettim evin odalarına.
Bilmem ki ne yapardım ya sen de olmasaydın?
Değişmem şu yankinin bir milyon dolarına.
Bilmem ki ne yapardım kalbime dolmasaydın?

Kuşlar özgür uçuyor, bizse altın kafeste.
Şimdi adımlarımız, say ki biraz aheste.
Sana adadım yar’im sana bu mahur beste.
Bilmem ki ne yapardım, dünyama gelmeseydin?

Allah’dan tek dileğim, hiç bitmesin sevgimiz.
Dünya gözümde değil, bize yeter evimiz.
Sevincimiz beraber, birlikte her kaygımız.
Bilmem ki ne yapardım, paylaşıp bölmeseydin?

Çoluk çocuk yolları aşıp da gelmese de.
Yarenler çok zamandır bizimle olmasa da.
Arada bir sıkılıp yüzümüz gülmese de.
Bilmem ki ne yapardım, gönlümü almasaydın?

Çiçekler dışarıda, kokusu içeride.
Bal yapan arıların dokusu içeride.
Leyla ile Mecnun’un bekası içeride.
Bilmem ki ne yapardım, o Kays’ı bilmeseydin?

Baharın gelişini, doyunca sezmeyince.
Şu göğe, şu denize şiirler yazmayınca.
Nisan yağmurlarıyla, ıslanıp gezmeyince.
Bilmem ki ne yapardım, yüzüme gülmeseydin?

Mahrum kalsam doğada bin bir çeşit desenden.
Hiç bir şey üstün değil, sevgi dolu busenden.
Bir baharın uğruna, vazgeçemem ki senden.
Bilmem ki ne yapardım, yanımda kalmasaydın.

Mehmet Fikret ÜNALAN
20 Nisan 2020 Saat 02.10
Karantina günleri
Güzelçamlı/Kuşadası