Topraktan aldım toprak alsın bütün zerremi;
Ne gündüzümü koydun sensiz ne de gecemi…
Bilseler ki ben sensiz ruhu noksan bedenim;
Sana doğru gelmektir tek yaşama nedenim…

Çıldırmış deseler de, itirazım tükendi;
Yüklendikçe sabrıma hasret denen efendi…
Yok artık biliyorum gelmeyecek gibisin;
Gözyaşlarım aksa da silmeyecek gibisin…

Kabul etmem zor oldu ölüm denen gerçeği;
Koklamak yasaklandı sevda denen çiçeği…
Ne sarhoşum ne ayık tek kadehle olmuyor;
Tükenmez çillerim, dolmayınca dolmuyor…

Sanki kapım çalındı, kimse yok dedi biri;
Söktürmüş zillerini içimdeki serseri…
Şimdi yeniden başlar o sensizlik atağım;
Bakırköy’de sahipsiz kalmayacak yatağım;

Kim sorar yokluğumu hasretle savrulsam da;
Vuslatın eyvallahım, ateşsiz kavrulsam da…
Her acıya katlandım yüreğimde bin nasır;
Sensizlik bir saniye ve bitmeyen bin asır…

Duyduğum bütün salâ can yarama dokunur;
Bilmiyorum benim ki, hangi vakit okunur…
İşte bugün, yarındır, besleniyor bir umut;
Sen yinede boş durma yamacını hazır tut…

Düş kızı sırf seninle ağlayıp gülüyorum;
Milyon kere acımı, milyona bölüyorum…
Ordan burdan ne demek orda sensin burda ben;
Hayalimin yıllarca kazdığı mezarda ben…

Gülümse, öyle durma beklesin ölüm biraz;
Hani nerde nihavent hani nerde son hicaz…
Rakılar usul usul kadehlerde boy versin;
Yaradan bu deliye akıllanmaz huy versin…

Ali ALTINLI – 19.04.2020
Saat: 19:19