Yeşilçam siyah beyaz flimlerinde kaldı aklım
Şehr-i İstanbul’um burcu burcu kokardı
Sevgi, aşk kokan mahalleleri vardı
El ele zorluklar nasıl da dize gelirdi
Komşuluk, dayanışma, vefa nedir bilirdik
Göz göze bakışlardan aşklar doğardı
Şimdi nerede kaldı o tatlar, güzelim sevdalar?


Zaman internet çağı olmuş, unutulur insanlık
Sevgiden eser yok fakir, işsizsen
Kapı komşun kesmiş selâmı, sabahı
Yoksa altında bir araban, cebinde paran
Herkes tüccar olmuş; dincisi, solcusu, milliyetçisi
Ne milli değer kaldı, ne de ar, namus
Biz ne ara böyle bir kepazeliğin içine düştük?


Yaşlılar bekler evinde oğlum-kızım gelecek diye
Ayrı dünyaların insanı olduk milletçe
Umurunda mı açlık, sefalet onların sarayında
Lâfla olunmuyor bey, beyefendi, adamlık
Kuş bakışınız cehenneminiz olacak, biliyorum
Elbet geçecek bu günler, mazlumlar kazanacak
Sömürünüz, kahpeliğiniz, alçaklığınız son bulacak!..


Zafer Direniş
...

05 Nisan 2020 Pazar Lahey - Hollanda