KURBAN EDERİM BENİ

Nasıl geçmiş asırlar Ȃdem Nebiden beri
Bütün Resuller vermiş Haktan aynı haberi

İlahi emirleri yaşayan olmuş mutlu
Kalpten tevekkül eden yarınından umutlu

Herkes kendi rolünü iradesiyle yazmış
Köleliği unutup efendisine kızmış

Güneş gülümseyince goncalar açar gülde
O zaman neşeyi gör aşkla yanan bülbülde

Giderim ben sessizce kalbim sen müsterih ol
Yâre alır götürür işte bu müstakîm yol

Yaşanan her anıma dünya bir çilehane
Zikreden yüreğime sinemdir semahane

Yalan dili kirletmiş tükürükle çıkmıyor
Aşka inanmayanı volkan bile yakmıyor

Karanlığa düşmeden gecenin kenarında
Sonsuzluğa yürürüm yanıp aşkın narında

Yürekte çıkan yangın çölleri bile yakar
Aşkla yanan her şeye gönül gözüyle bakar

Alınıp incinmeyin sakın siz sözlerimden
Düşürün gözünüzü boş bakan gözlerimden

Yeşil denizler aşıp gökleri geçtiğim gün
Hayat bayram yeridir ölüm nefsime düğün

Ay güneşten kamaşan gözünü ovalarken
Zamanların peşinden ecelim kovalarken

Kurban ederim beni dünya kalırsın yetim
Yaşarken bilmeyenler o gün bilir kıymetim

13-10-2014
Şair, Burhan AKSU