Suya düşmüş cemre gibi düştün gönlüme
Atsan atmaz satsan satmaz
Kaybolan hayallerimden kime ne
Gömsem seni mabedi kalbim olan bu yere
Haykırışlarım kime ne
Ecelim olsan soluğumu attığın bir kurşunla kessen
Ölüm bile yar olur bana gelse senden
Uzaklığın andıroyorken içimde ruzimahşeri
Kalsın kehkeşansız şu gönül kalesi
Işıksız geceleri andırıyorken mabedi gülşenin
Müptelası olmuş bu nahoş senin
Feleğin cilvesi gönlümü kopardı derin
Orası sadece gülşen kokulu kalp mabedimin
Matemler geziyorken şu divane bedenimde
Ben ölmüşüm yaşamışım yar beni görmüyorsa ondan başka kime ne
Buğulu gönül çorbasından akmadığın gün olmazken
Bu zifiri karanlığım aydınlanmasa
Şakaklarımdan kan dökülse
Tarumar olsa zilzal yaşansa bu gönül mabedimde
Yar bana gelmedikçe benden kime ne
Andırıyorken karlı dağların ardındaki mor gülleri suretin
Benim elim kolum gönlüm morarmış kime ne
Hanlar hanı olsamda garibim bu çehresi pervane olmuş gönülde
Karanlık yerini ağarmaya bırakırken kaybolup giden şu düş bahçemde
Teninin dokunduğu her yeri şu aciz bedenimde
Lime lime etmiş gitmişlerde
Kahrını çekememişim sen gelmedikçe
Hayalin andırıyorken güneşi
Gel bana yaksanda bu aciz bedeni
Zaten taru mar olmuşum hasretinden ey gül bahçesi
Mabedim pervane oldu senin kölen olmak için
Kahinler bile bilemez bende ki bu sevgi niçin
Gel bana ey ruzi mahşeri gül bahçesi