"Söndürdün aşkımın güneşini
Kalbim "ihanetin" karanlığında
Bakışlarımın rengi değişti
Gözlerim kan yağmurunun infazında"


K/ayıp aşkın y/itik sevdasında kaybolduğumdan beri
Arayıp da bulamadığım bir ben varım yüreğimin sancılı şehrinde
Söylemlerim nafile
Bakışlarım ise faydasız
Kendimi kendimde kaybettim bir kere
-Hükümsüzüm-!


V e
Kimliği belirsiz biriyim
Beni ben bile tanıyamaz haldeyim
Aynalarda b/aşka bir yabancıyım artık

...

Bir zamanlar!

Yüreğimin zulasında saklardım mutluluğu
Ya da sakladığımı sanırdığım hep
Öylesine kör olmuş ki benliğim
Hain sevdanın gölgesinde kaldığını fark edememiş bile
Sonuç koca bir hiç
Ama sen hariç


Sen "EVET" sen
Ne bir tebessüm bıraktın gözlerimde
Ne de ağlamaksız geçen bir gün
Ç/aldın her şeyi gidişinle bilikte
Kalbime bile ulaşamayacağım kadar uzak artık aram
/Şimdi /
- Acıtır içimi ihanet kesiği yaram



Zaman b/aşka duracak bu kez
Tarifsiz bir ölümün eşiğindeyim
-Bu son adım
-Bu son nefes

Hoşça kal Yüreğimin Azraili

Emrah Köçekçioğlu