GÖLGENDE BİLE
Ben seni sevdiğim zaman,
Bu şehirde yağmurlar yağardı
Islanırdık birlikte,aşkımızın içi dışı ısınırdı
Sırılsıklam olurduk birlikte,
Sırılsıklam sarılırdık birbirimize,
Saçlarımızdan süzülen,her damla zerre
Dudaklarımızı ıslatırdı,
Aşkımız işte o an,
alev alırdı
Bu şehrin sevdası bitmez,
Sokaklarında aşklar,yağmur gibidir dinmez
Ben bu şehri gözlerinde tanıdım,
Gölgende bile,ben aşkı aradım
Şimdi bir köşe başındayım yine,
Yine bir sokak lambasının altındayım
Yağmurlar,çisil çisil yağıyor bedenime
Saçımdan düşüyor,her zerre tenime
Sarılmak istiyorum,sen sanarak!..
Geçen her gölgeye;
Nafile...hiçbirisi sen değil,
Senin gölgen bile,sarılırdı bedenime
Yazardım seni,ben her şiirime
Adın fıtratımdı,düşerdin dilime
Silmek istesem,
Sökmek istesem,
Atmak istesem seni kalbimden,
Kalemimin "kurşunu" bitmiş;
Öldüremiyorum seni...
ÜMİTYUS
Ümit Kırgız
19.03.20187