Atışmak istemiş çömezin biri
Mısralara düşmüş dilinin kiri
Bilmez misin benim bu işin piri
Şimdi vereceğim payını senin

Sen bu icazeti nereden aldın
Usta döktürdükçe geride kaldın
Ayarın bozulmuş gayrı çok oldun
Azaltırım tek tek sayını senin

Çakaldan kurt olmaz hiç evvel ahir
Nereye gidecek bilmem bu bahir
Belki de içine katarsın zehir
Çok beklersin içmem çayını senin

Boynunda kravat, üstte elbise
Son anları bunun düşmüş yeise
Konuşmaz ardında biri yok ise
Hani göremedim dayını senin

Adama benzemez söyle sen nesin
Onca dediklerin kopyadır kesin
Kulak tırmalıyor çok cırtlak sesin
Gevşetmişler belli yayını senin

Ağzını açıp da bakar gidersin
Yemini boynuna takar gidersin
Deli ırmak gibi akar gidersin
Vallah kuruturum suyunu senin

Nasıl da bozuldu bak sen şu mala
Tükürmüştün yere gel şimdi yala
Benzersin meyvesiz kurumuş dala
Bir bir keseceğim boyunu senin

Muazzam’ım kalem konuşur elde
Kalem yazsa bile marifet dilde
Boyunu göreyim yanıma gel de
Yere gömeceğim soyunu senin

Ramazan AKKAŞ
(Şair-i Muazzam)
NEVŞEHİR-Tepe köy
6.MART.2020