Yirmi dört boydan biri,
Avşar boyu.
Ok atıp,
düştüğü yerde,
boy ister benden,
yetmeyip bir de,
toy ister benden.

"Barlık kıyısında,
altı Oğuz boyu varmış.
Seyhan ırmağı,
Yabguya mekanmış.
Türk lehçesinin en zarifi,
dilmiş türküde, tarda,
Kopuz çal," deyip,
saçımdan tel ister benden.
Yetmeyip bir de,
soy ister benden.

"Toros’ta üç oklu Türkmenimsin.
Şaman bahçesinde, gonca gülümsün.
Şu gönlümde,
sine dağımda gezen,
On iki boylu, Bozoklar sana yarendir,"
der bana.

Yetmeyip bir de,
ok ister benden.
Yetmezmiş gibi bir de,
boy ister benden.

"Subaşı Selçuk Han,
boy beyi.
İki asır sürmüş,
Oğuz gücünün seli.
İşte o zaman Anadolu,
olmuş gerçek Türkmeneli.
Bilir misin Aykız,
karıncadan çoktu, Oğuz’un eli.
Sen bunları yaz da, öğrensin,
Üçoklar’ın boyu.
Aman Selçuklu’yu unutma,"
der bana,
el ister benden,
yetinmeyip bir de,
toy ister benden.

"Nesilden nesile,
Dede Korkut, destanımızı anlattı.
Akkoyunlularsa, yazıya aktardı,
Nazım ve nesirde taçlandırdı.
Bamsı Beyrek hikayesinden dinleyin,"
der bana.
destan ister benden,
Yetmeyip bir de,
soy ister benden.

"Zülfikar kılıç çekti,
Şaman bahçesinden gezerken.
Yay elimde kaldı,
Düldül’e ok seçerken.
Salman-ı Faris’di,
İslama döndüren.
İşte bu süreçte, koruduk,
Yedi devlette, yedi veren gülü."
Dererlerken,
der bana,
yetmeyip bir de,
soy ister benden.
Yetmeyip bir de,
toy ister benden.

Leyla Koçak Oruç
25.12.2019