Ceylân düştü gözlerime
Sen geceyi kapat
Işıklar seni bulur elbet
Sudan leziz bir tatsın
Ruhu dinlendiren şefkat
Yağmur başladı biraz
Uykum derin bir kuyuda
Göl renkli martılar
Esenlikler diledi
Git buradan bir an evvel
Yıldırımlar seni çağırıyor

Taşlar doldurdum heybeme
Gelincikler tarlasında
Melul bir yastık uzanmış
Ankanın kanadına
Uçuruyor rüzgarları kelebek
Gidip de dönmemek
En acı felaket

Duvardan sızan şu sarmaşık
Güneşe kapatmış gözlerini
İki damla düşer toprağa
Kağıda yazılan ferman gibi

Atlar denize doğru koşarak giderken
Sancılar elvedalara mütenasip
Sen bir yakamoz ahengine kapılan
Ceşm i yelda gibisin

Hükmü vermiş
Kimsesiz bir çocuk
Mahallede serin bir rüzgar
Kaldırım taşlarına inmiş
Papatya kokulu kadınlar
Birazdan ezan sesiyle
Toparlanır ahali
Ama ne olur sen kal bari