seninle aşk
ince kar örtüsü altında
mevsim dönümlerine gün devşiren
güneşe meyilli buğday filizinin
ömrü kadar narin/
iki metrekarelik hücrede
özgürlük yürüyüşü yapacak kadar
çetin bir yolculuktu

son gördüğümde
sözcüklerinde
yurtsuz bir kavime
sonsuz toprak bağışlayan bir gücün sesi
gözlerinde kavimler göçüren bu aynı bakış vardı
sen uzaklaşıyordun
ve sokakların hakimiyetini aymazlar devralıyordu

şimdi yeniden merhaba diyorsun ya
yüzyıllık bir kavganın
babasız bıraktığı çocuklar gibi
ölüp gidenlerin anısıyla büyüyenleri
izleyecek olmanın
burukluğunu yüklenecek yüreğim

belki herşey yolunda gidecek
uzun gecelerin sevişmekten arta kalan zamanlarında
sensizliği anlatacağım sana
belki de en kötüsü olacak
dudağının kıyısından düşüp gideceğim
bir daha hiç gelmemecesine

belki bitecek belki de katlanarak artacak
bu ikilemlere inat
kulağına bir merhaba fısıldamak istiyorum

merhaba
günümün güneşi
güneşimin sıcağı
merhaba
aşk türkümün adı
merhaba