..


intihar değildir bir şairin intihâlle imtihanı

buğz eder ilhâm tanrısı
kadim mısra alacaklısı
şiir pervazında ki serçe kanatlarına

tanıdıktır muhbir cesediyle çizilen eşgalleri
ıslak ruhun siyah-beyaz fotoğrafları örseler profesyonel kaldırımları
vakitsiz uyanır
üzeri gazete serili melânkoli tümcesi
alıp pullar berceste sızısını
ve armağanı olur lisan-ı dört köşeli bir şaire !

sevdanın servet mirasında-tahammül s’üzen müzmin acılar vardır
fakat
şüphe duyulmaz mı
sonsuza kiralanmış mutluluktan ?

veda tınılı şiire çürümüş yağmurlardan bir başlık önerisi
feyk atıyor romanın önsözünden bir ç’alıntı esinle
ağıtlar dökülürken hüzün yaprağıyla mabedimiz bahçesine’
çağrısı duyulmaz takvimden firari yıllara

umarla aramadan zamanlı vuslat kıyısını’yazgımın serenatı nakısa bir eskizle sonlanıyor..

emekleme safında beyaz bir sayfa pazar metaforunu izine çıkarma yanılgısında
uyarı veriyor kalemsiz şairler kadim bir molada
aşkın şiirsel ayrılığıyla ve ölüm gibi dizelerde finâl

Nafile..
bekliyor ilhâmlar uçurumu
toplu intiharları


...