San ki meleklerde bir melek adı bağışlandı
Düşlerimin efendisi sevginde yalın bir yer bıraktın bize
Çocuk aklıydı gerçeğin
İşte onun kusursuz aydınlığında bakıyoruz
Sevginle yoğrulmuş düşüncelerin
Kelimelerin yer alıyor aramızda

Hiçbir aşk daha doyurucu değildir
Fırında yeni çıkmış ekmeyin doyurucu kokusunda
İste böyle yer eti düşüncelerin akıl soframda
Senden söz ediyorum
Ocağının küllerin arasında tutuşan ben



Sen ki uzun soluklu bi sohbet için gece uykusuz
sen ki sabahına kır çiçekleri toplardın taç yapmak için

Sen ki
Çayırlardan ot topladın sofrada katık etmek için
Seninle
Yoksuluğun tadı vardı
Sen ki gün doğumunda düşünceleri elekte geçirirdin bizim için
Gülüşün eksik değil
Dolaşıyorum hala seninle bu şehrin sokaklarında
Oturup seninle aynı kaldırıma taşına
Tartışıyoruz soluksuz bi aşk zamanını



Giydik üstümüze bir elbise gibi düşünceleri
Yol aldık rüzgarla
Rotamız çizili
Gidi yoz bıraktın izlerin üstünde
Eteklerinden uçuştu mu bir kez rüzgar
Dalga büyüdü mü?
Kum-dan-dır kaleler
Katık sız düşlerin süsü
Sevgimiz bağlamadı seni
Bir aşk zamanına
Yelkenin rüzgara açık çekip gittin
Dedim ki kendi kendime
Bize bağışladın hüzün niye
Bir aradayız yine
Kırık kanatlarımızla yol alıyoruz
Yüzün yüzümüzde senden söz ediyorum ey incelik
Aklıma geliyor sıcak sarmalıyor
İşte yine ağaçlara tırmanıyoruz
Ceplerimizde elmalar erikler
Tadı dalında çocukça sevincimiz
Uyandırıyoruz ilk ışıkta
Günün ilk neşesi için kuşları
Gün ortasında açıyoruz kitapları
Gün batımında oturuyoruz yine seninle o tepeye

Bozacak mısın yine yığınları
Şehrin ışıklarına bakarak
İste düzeltilmesi gereken bi yanlış
Tasarlayacağız yine büyük bir şehir
Yalnız bir yaşlı kadının sevisi bağlardı seni
Eve gitme saatini
Yine tiner ve mürekkep kokuları arasında
Uzun bir konuşmaya hazırlı yorsun kedini

O zaman
aşkın kolların da ölmeli
Dönüyorum yine soruyorum
Bu hüzünlü şarkı niye…

.......