2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
630
Okunma
Ve şimdi düşürürken üzerimize yapraklarını son bahar
Kalkıp gitmeler sana göreydi
Ardından kopan yakarışlar peşinden gelirdi yalnızlığının.
Kargalar tepeme binerdi.
Sen iki çay söylerdin,
Ben eklerdim peşinden biri açık.
Dolaşırken kanım bir ağacın dallarında
Karışırdık biz çayın buğusunda
Yağmur yakardı bedenimizi,
Biz kadeh kaldırdık sana ve bana
Buluşamadan gözlerimiz kararırdı günlerimiz.
Geceleri yolunu bulamayan adam rolünü üstlenirdim
Bazen bir tren istasyonunda
Bazen bir sobanın sıcaklığında
Şimdi plaktan Nazım çalar
‘’Ne güzel şey hatırlamak seni’’ .
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz