Kıskançlık yoktu fıtratımda.
Seni görünce girdi kanıma.
Üzdüm seni insafsızca.
Can damarım kesildi sanki anla.
Ondandi can çekismelerim.
Ondandi düşüncesizce tepkilerim.

Neyim var birtanem kaybedecek
senden başka.
Ne beklentim kaldı benim bu şehirde.
Seninle aynı havayı soluduğum için,
Belki aynı yoldan geçmiştir diye ayaklarımı kesemediğim bu şehirde,
Neyim kaldı.

Gidersem aynı yağmur ıslatmaz bizi.
Gidersem seninle üşüyemem.
Gidersem Güneş’in ışıkları ayni anda değmez tenimize.

Sen aşktanda ötesin bu ruhta.
Ruhun benimle olduğu için kıyamıyorum ona.
Ölmesin diye şarkılar dinletiyorum bizim için.
Ölmesin diye resimler çiziyorum.
Bir bedeni paylaşıyor çünkü iki ruh.

Ben kabzetmedimki iki canı bir bedene.
Almak O’nun.
Ben sadece aciz bir kulum.

Bilmiyorum kaç defa döndüm kapından
hayal kırıklığıyla hatirlasana.
Hiç olmadığı kadar küçüldüm karşında defalarca.
Ağladım gözyaşlarım kanarcasına.
Bu halimin teşhisi neydi acaba?

Boynumu büküyorum. O’nun takdiri bu imtihanda.
Yükümü alıp sırtıma.
Üzmeden kimseyi zararsızca.
Yürüyeceğim bu yolu...Bir beden ve iki canla...