Zamana döndüm

Vefasızlık zormuş, onu anladım
Dili ağıt yakan, kemana döndüm
Geçici dünyada, sonu anladım
Ağızlarda yavan, samana döndüm

Mekan bellemedim, toprağı, arşı
Gözümde olmadı, bir tek karışı
İtibar görmedik, emeğe karşı
Beyinden vuruldum, yamana döndüm

Gözleri tavanda, yatık haldeyim
Hiç dostu kalmamış, atık haldeyim
Azalarım yorgun, bitik haldeyim
İtibar görmeyen, fermana döndüm

Sandalım rotasız, girdaba iter
Dostum zannetiğim, beterden beter
Ateşim kırklarda, bacasız tüter
Yolunu kaybetmiş, dumana döndüm

Gece sefalarım, gündüz açıyor
Değer verdiklerim, benden kaçıyor
Yediğim içtiğim, zehir saçıyor
Şifalar vermeyen, dermana döndüm

Araftan yanaydım, biraz deliyken
Duruşum görüşüm, yerim belliyken
Ektiğim ekenek, bire elliyken
Bereket saçmayan, harmana döndüm

Aras’ım kurumuş, suyuna yazık
Koca kainatta, zerrece tozuk
İnsanlar ne halde, döngüsü bozuk
Çarkları paslanmış, zamana döndüm

İSHAK ARAS
ishakaras (mihman)
3 Ekim 2019

üstadların naif kaleminden

Gecenin hayrına sabahı bulduk
Günleri hayırsız zamana daldık
Kendimiz oynadık kendimiz güldük
Havaya uçmayan dumana döndüm...
Ahmet Kara

gökyüzü girdabı, takvim yutarken
dağlarım kızıla, ışık tutarken
kayalar buzula name bulurken
heceli ay gibi ahvale döndüm
Emine Sezek Akbaş

Yörüngesi dışı dönüyor dünya
Çarnaçar durumda sızlıyor bünye
Sonsuz sükutdadır boyunda künye
Küfürü bırakıp imana döndüm.
Köz alevde pişmiş çamana döndüm. ........ İsmailoğlu Mustafa YILMAZ.


...................................................
Ne acılar gördüm türlü cefayı
Sürmedim dünyada keyfi sefayı
Gerçek dost gösterir ahde vefayı
Ekilip biçilen çimene döndüm
......................................... Resul Civcik


"Anladım ki sevgi, dostluk ağırmış pek çoğuna
İki kuruşluk itibar için koşma, yorulma
Dön şu yüzünü de bak ki sonsuz semaya
Arkandan samimi ağlayan en çok üç gündü
Gerçekler çıktı birer birer ortaya
Bedeni değil, ruhu sevenler ölümsüzdü..
Oğuzhan Kütle