Seksen den evvel
Eylülün hazanı hep masum du
Devrimci bulutlar selâmlardı
Deli fişek akşamlarımızı
Biz umudumuzu örgütlerken
İri diri ve berrak
Haklı mavi,
On iki’siyle boyandı takvim yaprakları
Kanın kızılına
Topraktan çığlıklar ve acılar güverdi
Yer küreden kopmuş bir coğrafyaydı sanki
İşkencelerin tanıklığında
İnsan insana yabancı
Demo/krasi kılıklı
Burjuva haspanın zevk çığlıklıklarında
Acımasızca katledildi
Masum insanlık
İnsanın celladı
Yine insandı
Biri aç ve onurlu
Biri alabildiğine tok ve onursuz
Zifiri bir karanlık çöktü yaşama
Emek yenildi
GEÇİÇİ,
Sınıf yenildi
GEÇİCİ,
Umut asla yenilmedi
Pes etmedi direnme
İNSAN olabilmenin
HALKLARIN en güzel yanıdır
Yenilgilerden umuda
Azimle evrilme.!

Sesleri büyük kâbus olanlar

Tarihin tozlu ve kanlı sayfalarında
Çöplüğünde koktular,
Küçüle küçüle unutuldular...

Unutturulmak,
Sindirilmek için katledilenler
’se
Boyun eğmediler
Ne kara cellada
Ne de soysuz zulmüne
Tarih tanıklık etti
Baş eğmemelerine
İşkence de devleşip,
İdam sehpasında
Tabureyi tekmeleyen yiğitler
Ölüme elense çekip,
Aralayıp güneşin perdesini
Tarihe
Silinmez
Kalın ve derin bir çentik
Güneşe güleç bir sürme çektiler
Küllerinden doğup her şafak
Kavğaya ve
Barışa
MAVİ ve YENİLMEZ
Binbir tohum ektiler,
Her tohum
Ve anıları dipdiri
Bir bir yeşeriyor
YE-ŞE-RE-CEK...!

karaeylül2019