Ne çabuk geçermiş şu seher vakti,
Öncesi karınlığı gecenin,
Ardınca günü sabahın,
Yaşamdaki umut sanki.
Yeşerirce çimleri baharın,
Açarca çiçekler kırlarda,
Sevda sancıları dinsin,
Yanan bağırlarda.
Sürgününde sevdanın,
Düştüğün karanlığında,
Yazdığın heceler umuttur,
Zindan duvarlarında.
Vurgun yemiş gibisin,
Gidişinde sevgilinin,
Kırıklığı yüreğinde
Bedenin.
Sevgiliden ayrı sürgününde,
Zindancı başı dağlar,
Gülleri solmuş, susmuş bülbülleri,
Küskün sığındığın bağlar,
Palangaların şakırtısı ayaklarında,
Ayak bileklerinde yaralar,
Özlemle titretir yangılarında,
Nöbetçe saralar.
Hançerce vurur kalbine veda sözcükleri,
Oksu kirpiklerinde derman,
Denizsi gözlerde okunur,
Hakkında yazılan ferman.
Faydasız, yalvarışlarda umut yok,
Gider, giden yolun yolcusu,
Dönüşü olmaz belki, kim bilir,
Anılarında kalan ayak sesi.
Sallanan göklerden zembilce,
Ellerse anıların,
Bilmelisin, sürecektir sonsuza dek
Yangıların.
Yaşam ne çabuk geçiyor,
Sanki bir göz kırpışı,
Anladığında soğukluğunda bulursun,
Boşa kalbinin çırpınışı.
Her derdin çaresi var da,
Sevdanın neden yok ki?
Yine de yakarırım sana,
Dönersin belki.

21.Haziran.2008 21.55