İçine küsmüş bir hava var
Gökyüzü kırgınlıklarını avuç avuç üzerimize serpecek gibi
İsyan gömleğini giyen bulutlar
Oradan oraya koşturmaktan
Bitap düşecekler birazdan
Ağlamaklı sesler geliyor kulaklarımıza
Rüzgârın kararsız tavrı
Saçlarımızın arasında dolaşırken
Yoruyor ruhları...


Çatlamış kuru toprak aç
Uzatıp ellerini
Göğün memelerini avuçlayarak sağıyor,
Sağıyor
Sağdıkça emiyor
Emdikçe kanamıyor
Bir doyumsuzluk
Sendromunda
Boğulmak üzere
Toprak;
Toprak analığını yapmalı...


Can buluyor filizler
Delerken bağrını toprağın
Çığlıklara tıkalı kulaklarıyla
Ölüme bir adım daha yaklaşırken
Gözlerini açıyorlar
Yeni bir yaşama
Doğayla buluşma
Doğada bir yer alma hevesi
Ne kadar sürecek
Muamma...


Sözde çok gelişmiş
Düşünebilen
İnsan denilen yaratığın elinde
Artık ne kadar yaşayabilirse...



20.06.2019_____ Seher_Yeli

Seher Zerrin Ceviz Aktaş