KULDAN BEKLEMEM


Dönüpte şöyle bir bakınca ardıma,
Ne soran olmuş nede gelen yardıma,
Sevmedim bu hayatı,kendi adıma,,,
Fedakarlık sadece,benden beklenmiş.

Dertlerin her türlüsü oldu ahbabım.
Laf söylemeye yol,vermedi adabım.
Kuldan beklemem,Allah doldursun kabım.
İnsanlar,canavarlığa niyetlenmiş.

Ham’dım piştim dertlerle geldim bu yaşa.
Hayale gelmeyen geldi garip başa.
Çalışıp,çırpınmam;gitti hepsi boşa.
Bana ne hiçte;yapmasaydın ki denmiş.

İnsanları anlamak imkansız bir iş.
İyilik yaptıkların;biliyorlar diş.
İnsan iki kelime;geliş ve gidiş.
Birine doğum,birine ölüm denmiş.

Görürler gözlerle,akıllar firarda.
Hekimlerin ömrü,ilahi kararda.
Ölüm hiç yokmuş gibi davranırlarda;
Onlarada biçilen beyaz kefenmiş.

Dur ve düşün ey insan;aklını kullan.
Göreceksin bu dünya,yalan ve dolan.
Varmıdır?kazık çakıp’ta bâki kalan.
Dünyada kazananlar bunu bilenmiş.

Mustafa YILDIZTEKİN