Aslı astarı yok bir zaman
Gün gelecek takıntısı düğümlü
Mavi değilken gök
Ve yeşil değilken ağaçlar
Hangi sevinci tutabilir içinde insan
Ve hangi coşkuyla koşabilir geleceğinin ardından

Ah umut kıran bir dehlizin
Ağzında söz bitmekteyken
Söz bile kaydını yaptırmazken geleceğe
Uçarı yalnızlık bağımlısı kıldı
Sayısal endeksli dostluklar
Ve sözel katranlı geceleri biriken
Yorumsuz sorular

Hani ezber bozulacaktı
Akıl dengince yol alacaktı hayatın avuçlarında
Sayısal mecrasında hüküm aynı
Hala X in uzuvlarını bulamadı elim
Ve manasız kaideleri kotardım kendime
İçim almadı
Kustum bu günde ezberimi
Kustum ömrümün en içine

Şeş beş giydi durdu şıklar
Ben bildim sandıkça sevindi kalem
Urgana serdim yine umudu
Anlasana sevmek kıyıldı yine
Bildiğim kadar hoş görüleceğim hayatta
Sevdiğim kadar değil

/

Kureyşli gövdesinde dursaydı zaman
Nebi okumasaydı hayatı
Bir sorumluluk katmasaydı kanıma
Yaşanmak adına gösterilen bu manzarada
Durmazdım daha çok
Durmaksızın inerdim bende
Yokluk sanacağım kuyuya