KÜÇÜK ÖĞRETMENLERİM
Küçücük ellerle kalem tutmanın
Ne kadar zor olduğunu
Yeniden sizinle öğrendim.
Dalgalarının ne kadar büyük olduğunu
Ellerimin içinde terlemiş küçücük ellerinizden öğrendim.

Kollarımın ne kadar uzun olduğunu
Koca bir sınıfı kucaklarken öğrendim.
Büyümenin o uzun, zor ama
Eğlenceli öyküsünü yeniden sizinle öğrendim.

Müzik derslerinden sonra kendi sesimin
Dünyanın en güzel sesi olduğunu öğrendim.
Küçücük kalplerin dünyaya açılan pencerelerinden
Kocaman kocaman hayatları öğrendim.

Bir tohum ekerek bir orman büyütmeyi
Umutları ekerek umut pınarları akıtmayı
Bir anne, bir babadan sonra
Koşulsuz, beklentisiz sevilmeyi sizden öğrendim.

Sevgili küçük öğretmenlerim,
Asıl ben sizden neler öğrendim!
Bir harfi çizememenin verdiği üzüntüyü
Gözyaşlarına teslim etmeyi öğrendim.

Küçük sandığımız dünyalarda saklı
Büsbüyük hayaller olduğunu öğrendim.
Dünyanın karmaşık, anlaşılmaz telaşını
Sınıf kapısının arkasında bırakmayı öğrendim.
Öğrenmenin, öğrendiklerini hayata geçirmenin
Paha biçilmez mutluluğunu öğrendim.

Sevgili küçük öğretmenlerim ,
Asıl ben sizden neler öğrendim.
Sabahları ettiğimiz sohbetlerde
Küçük bir çocuğun gözlerinden
Hayatı görmeyi öğrendim.

Resim derslerinde ağaç gövdesinin mavi olduğunu,
Bulutların pembe olduğunu,
Kırların, bahçelerin hiç görmediğimiz kadar
Rengarenk olduğunu sizden öğrendim.

Yalanın dilden kalbe geçmemiş halini
Küçücük kalplerle gözlerin buğusunda
Hayata meydan okumayı öğrendim.
Sevginin en saf halini ben sizden öğrendim.
Sevgili küçük öğretmenlerim ,
Asıl ben sizden neler öğrendim.