2
Yorum
7
Beğeni
4,8
Puan
1103
Okunma
KİRAZ AĞACI
Aşık Veysel’in
Yanar tutuşur içi.
Ağır basar memleket sevgisi,
Düşünür;
Köy Enstitüleri için,
Nerler yapabileceğini...
Elinde sazı,
Öğretmek için çalmasını,
Tutar Köy Enstitülerinin
Çileli yollarını...
Hisseder ki; herkes
Bir şeyler yapıyor,
Saz çalma
Derslerinin yanında,
Düşünür o da;
Binanın önüne
Diker, bir kiraz fidanı...
Aradan geçse de
Uzunca yıllar,
Aşık Veysel unutamaz
Diktiği o kiraz fidanını.
Yıllar sonra
Ziyarete gelir Hasanoğlanı...
Kucaklar, bir sevgili gibi
Yıllar önce diktiği
O kiraz ağacını.
O an çok duygulanır
Çekerek içini
Tutamaz göz yaşlarını...
Salih KOÇ
21 Mart 2018 / İstanbul
5.0
75% (3)
4.0
25% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz