Şimdi dinsin rüzgâr
Bir kar yağsın bem beyaz
Örtsün gecenin zifirisini
Bir kadeh kırılsın düşüp yerlere
İster kahkahayla gül
İster ağla, kanarcasına
Beni bilirsin
Kırılınca dağılırım ve sesim duyulur uzaklardan
Ne taş kalır ne duvar...

Taşkınım işte ;
Güneşi söndürür dünyayı ters döndürürüm ! çok kolay
Yıldız ışık saçamaz, dallar çiçek açamaz korkudan
Hatta pinokyoyu tahta burnundan asarım ibret için

Ama seni de ben bilirim korkmazsın
Sen yine en iyi bildiğini yap
Bir masal daha anlat
İçine binbir yalan kat
Anlat anlat !

Ben küfürler ederim en afillisinden
Dinleyen duymasın
Duyan anlamasın
Anlayan da hiç utanmasın

Öyle çok yanalım ki sonunda
Bir daha hiç bir çocuğu avutmasın yalanın
Sen karmakarışık şiir de kal

Madem ki yazamadık mutlu son
Başlığı da şu olsun
Yarım kalmış bir masal ...

Taşkın uzel

Fotoğraf bana ait.