Kanıyorsun içinden içinden
Sızlıyor sun derinden derinden
Ağlıyorsun sessizden sessizden
Ah yüreğim.

Yanıyorsun alevsiz içli içli
Kor olmuş ateşin
Küller örtse de üzerini
Gözler görmese de ben biliyorum.
Acıyı çeken bilir
Kimse bilmez
Acının sahibini
Ah yüreğim

Umut bir nevi angarya.
Hayal oyalamaca.
Zaman acıları katmerleyen.
Her gelenin bir iz bıraktığı yüreğim.
İsimler unutulan
Hatıralar olmayan
Dostlar hatırlanamayan
Ah yüreğim.

Kim bilir kaç kez tutuşturuldun alevlerle
Kaç kez sahne oldun senli benli kavgalara
Kaç kez hançer yedin dostlarından
Kaç kez ihanete uğradın
Kim bilir kaç kez ayrılıklar yaşadın
Beklemediğin ayrılıklar
Ah yüreğim.


Yangın yerisin
Alev topuna dönmüş ateşin
Yüzü kül
İçi kor
Yangının acısı
yaşayan bilir
Ah yüreğim.

Dayanmaya medet yok
Ağlamak çetrefilli
Dost gördüğün yabancı
Sarıldığım dal çürük
Dayan dayana bilirsen
Yan kömür olana kadar
Savrulmuyor küllerin
Ah yüreğim.


Her gelenin çentik attığı
Han duvarları gibi
Her gidenden bir iz
Her sarhoştan bir nara
Her ayıktan bir cefa
Her ayrılıktan bir ah
Her aşıktan bir sitem
Ah yüreğim

Aşk mı desem
Sevdamı desem
Kavgamı desem
Ne desem bilmiyorum
Sadece acını çekiyorum
Derinden derinden
Ah yüreğim.