7
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1693
Okunma
tarih 2004. sevgili kardeşim göksel ateşali (MEZARKABUL 55) için, onun yaşadıklarına tanık olduktan sonra kendimi yazmaya mecbur hissettiğim bir şiir. elimden geldiği kadar onun yaşadıklarını kaleme almaya çalıştım. bundan sonraki yaşantısında ona ve cümle şiir sever gönül dostlarına saadet dolu hayat dliyorum.
Bunca zaman yaş dinmedi gözümden,
Ne unuttum seni ne de caydım sözümden,
Ne geldiyse başıma geldi dilimden,
Dön artık demeye gücüm kalmadı.
Gittin ele mutlu olabildin mi?
Bende olmayanı onda bulabildin mi?
Dilerim bahtın hep açık olsun,
Sana bedduaya dilim varmadı.
Kaderime isyanım ne zaman biter?
Gönlümdeki ateş ne zaman söner?
Sana kırgınlığım bir ömür sürer,
Yürekte sevdandan dirhem kalmadı.
Duymazsın artık feryatlarımı,
Eller sürsün sefanı,ben çekeyim cefanı,
Allah’ım bu kadar keder bana reva mı?
Hayatta tek tutar dalım kalmadı.
Baharda solan güle benzedim,
Uçsuz bucaksız bir çöle benzedim.
Senden başkasından aşk dilenmedim,
Artık göreceğim serap kalmadı.
Kokladın gül diye dikeni,
Sende soysuzmuşsun unuttun evveli,
Gördüm beline sarılan kırılası elleri,
Yazıklar olsun diyecek dilde kalmadı.
Ayrılık seni de beni de viran eyledi,
Yeni bir sevdaya şevk de kalmadı.
Gidişinle inan dünyam karardı,
Gönlümde yıkılacak put da kalmadı.
Vermedin bir kadeh sevgi meyinden,
Çok çektim vefasız senin elinden,
Ömrümü uğruna heba ederken ben,
Mahşerde verilecek hesap kalmadı.
Tüm acılarına göğüs mü germedim,
Seni canımdan çok mu sevmedim,
Sen ölüme çağırdın da ben mi gelmedim,
Vara yok diyecek yüzde kalmadı.
Ecelimi beklemekten yoruldum,
Gönlümdeki köşkten artık kovuldun,
Ben kendi göz yaşlarımda boğuldum,
Beni kurtaracak elde kalmadı.
Güneşin ışıkları ufukta sönerken,
Hiç mi için sızlamadı bana veda ederken,
Ben aşkınla huzura ererken,
Ayrılığa dayanacak yürek kalmadı.
Yaptığın hataları affedemem ben,
Bunca acıya katlanamam ben,
Son nefeste ismini haykırırken ben,
Alnıma silahı dayadım sonunda,
Bir tek ateşleyecek dermanım kaldı…
bi_çare55