Bir ilkti o Söz ağızdan bir kere çıkmıştı
İhanet “yoktu fakat "gemileri yakmıştı
Dünyanın malını fazla kafaya takmıştı
Üzüldüm yinede ona gitme diyemedim

Çoktan ‘toplayıp gitmişti keçeyi kilimi
Asla kötü söz için ‘kullanmadım dilimi
Onurumla terk ettim ben kaza mı ilimi
Üzüldüm yinede ona gitme diyemedim

Kesinlikle elimi kaldırmadım dövmeye
Asaletim ‘müsaade etmezdi sövmeye
İnsan sıfatındaydı ihtiyaç yok övmeye
Üzüldüm yinede ona gitme diyemedim

Ne oldu ki böyle güzelim aniden sana
Niçin işkenceyi reva görüyorsun bana
Fıtratı "gereği terk etmez evladı ana
Üzüldüm yinede ona gitme diyemedim

Arıyorum eksiğimi bir şey bulamadım
Her işe evet "dedim pek iyi olamadım
İnsanlar bilinenden vefasız bilemedim
Üzüldüm yinede ona gitme diyemedim

Kışlalıyım “insanlık olanı paylaşmaktır
Sıkıntıyı bitirip bir ömür kaynaşmaktır
Delilerin ‘zoru kırıp döküp oynaşmaktır
Üzüldüm yinede ona gitme diyemedim
*
Selaattinçoban.26.02.2019.Esk.Türkiyem.