Veda Ölüyor- 1
Şiir tadında bir düz yazı.
(Tarih/ 02-05-2005-Pazartesi)



Selma ablacığım;
Evden ayrılalı üç ay oldu.
Hepiniz burnumda tütüyorsunuz.
Seyahate çıkan ben olduğum için,
Çok şanslıyım.
HASAN CEVAT’ın vasiyetini,
yerine getirmek ayrı bir mutluluk.
Hepinizi çok özledim.
Dönüş yolculuğuna hazırlanırken,
hep beraber olacağımızı düşlüyorum.
Bahçede çayımı içerken ben bardağımı,
elime alıp, onun mezarına bakarak,
HASAN CEVAT senin en ulaşılmaz rüyan,
Nepal’i, Hindistan’ı, Çin’i dolaşmaktı.
Sen yattığın yerde rahat uyu.
Vasiyetini ben gerçekleştirdim.
Her santiminde yanımda yüreğimde,
sen vardın kocacığım.
Hayat bazen süprpizlerle dolu ablacığım.
O istedi yirmi beşlik çocuk. Ben gerçekletirdim.

Çinseddini dolaşırken,
Necmi ağabeyle karşılaştım.
Sen tanımazsın benim hayatımı kurtarmıştı.
Gerisi hikaye.
Gezinin geri kalan bölümünü,
onunla beraber tamamladım.
Bana çatık kaşlarla bakma ablacığım.
Vallahi onunla yatmadım.
Bilirsin hani başkalarının fark edemediği,
ama her insanın,
kayıp zamanları vardır.
Ve o kayıp zamanlarda ne olduğunu,
ne yaptığını hiç kimse anlayamaz.
Ablacığım bu günlük bu kadar.
Devamı bir daha ki mektubumda.
Çocukları benim için öp.
Çık bahçeye HASAN CEVAT’a haber ver.
VEDA geliyor de o seni seviyor de.

(02-02-2006-Perşembe)
Tuğrul Ahmet Pekel