Kurşunlar;gül açmaz bebeğim


Gözlerin
Yıldız gibi
Damlasın istedim tenime
Ne yapsam da alamadım seni kendime


Uzun sözler mi söylemedim sevdiğime
Adını alfabem yaptım dilime
Kazıdım sevgisini beynime
Ne yapsam da yaranamadım


Berrak sulara yazdım aşkını
Bekledim ortaya koyar diye farkını
Keskin bıçağa döndürdü nazını
Ne oldu da ellerini ellerimde bulamadım


İçten ağlayışlarımı kimsecikler duymadı
Aşkım deyip de gelip şöyle kalpten sarmadı
Bu geceler çok karanlık hiç ışığa varmadı
Dünyada ki son mesut kul ben olamadım


Aklım kaldı ayazlarda
Kara döndüm kışlarda
Canlanmaz bu beden artık yazlarda
Kim oldu düş perim ondan onu isteyemedim


Boş ver bu şehir sahte ben sahte
Bir çiçek bile olamadım o kalpte
Gözlerimi ağlatamam bir daha umut yükleyipte
Kapısında bir dilenci olup da sevgi dilenemedim

Kuşlarımın gözlerine mil çekili
Bütün yolarım dikenli tellerle örülü
Her günüm yıkım,bütün kapılarım sürgülü
Her daim bana açık bir kapıyı göremedim

Siyah renge mat oldum
Aşkı aradım kahırı buldum
Bu günde ölümün kapısını çaldım
Ne yapsam da bu hayal kırıklığından kurtulamadım


Bir insanı göz yaşı zengin ederse;o benim işte,,,


23 ocak 2019
erdemli saat:23.20
çarşamba