Ne zaman görsem seni bir yerde
İçimdeki kelebekler durmaz yerinde
Heyecanım yansır sözlerime
Edemem hareket olduğum yerde
Sönmeyen gülüşümle
Put gibi dikilirim karşında sadece

Sürekli dikkatini çekme çabası içinde
Bakarım gözlerinin içine
Umursamaz tavırların ile
Bakarsın yüzüme boş gözlerinle

Biblo olarak görürsün beni
Sanki varmışım da yok gibi
Yakınım ama uzak sanki
Lakin uzaktan göremezsin kalbimi
Kalbimin içindeki kendini

Seninle her göz göze gelişimizde
Güneş doğar kalbimin en derinlerine
Bana her gülüşünde
Gülüşüm parlar elmas niteliğinde
Hayat gözüme siyahlarını bürümüşse
Bil ki güneşim batmıştır en derinlere

Sonra sen gelirsin yanıma
Renklendirirsin etrafımı adeta
Varlığınla neşe katarsın hayatıma
Güneşim de tekrar doğar yanında
Ama bilemezsin bunu asla
Kalbime bakmayı denemedin çünkü daha
Ne güzel bir sen var halbuki orada
Kalbimdeki kendine bakmadın mı hala
Yine de bir gün denersin diye
Seni seviyorum diyorum sana