Toprağın bağrında mülteci olmak!Anlamıştım artık Çok geç olsa da ömür azalsa da Hissiyat dalgalar misali halim için ağlasa da Toprağımda Vatanımın bağrında Anlamsızlık bulvarında hamaset girdabıyla Durmadan Bıkmadan, usanmadan Utanıp arlanmadan akidemi hakir görüyor Kutsiyetimi Dışlıyor, hali anlamadan Tefekküre dalmadan, kin kusarak saldırıyor Birliğimizi Dirliğimizi, sevgimizi Hasret yumağı oluşturan nesillerin özlemini Nisa kimliğini Edebin güzelliğinde ki ahengini Görmezden geliyor karanlığa davet çıkartıyor Milletin anasını Anaların baş tacı olan hayâsını Alaşağı ederek keyfiyette dileyerek talan ediyor Neslin emniyetini Canın hüküm içinde ki sebebini Kanın aidiyet için seferber edileceğini bilmemesi Garipliğime Duçar oluyor, havsalam zorlanıyor Düşünmek, bir türlü hüzün solumama yetmiyor Anım, kanım Canı bahşeden için ancak varım Ne sazım ve nede arsızlığı marifet sayan yobazım Hakikat için Varım, öteler iklimini soluklanırım Ben kendi toprağında mülteci olan zavallı kalanım Sabrı anarım Çileyi azimle yudumlarım Aşk için candan, canandan vazgeçer hep koşarım Mustafa Cilasun |