Az Akçe Az Letafet
Çok sabahat besle;dün gün gün düğün günü
Ben gecesi cenaze ;gündüze emare o sahneden sen
Bir bekle ;fazlası zarar, azı ambar
Taşsa bile, duyulmaze nice ırmaklar
Sayıl gündüzden cenazem elinde ve o gün bahar
Bugün günlerden Akçe
Dünse gecede bırakılan sende

Ses sese beşik odaya dehşet
Ses sesi çağırır akçenin akçedeki kulağı kabartıp
Dinler gece beni her akşam
Gece gündüze hasret bıraksa beni her zamanım
Bugün gün yalnızlık ;sabahı kabartı
Dönse semahından bahardaki yıldızlar
Solsa ezanından kalkarsa ki ansızlar
Ben geceyi bıraktım gündüzüm yıldızlar
Sen beni unutkanım ağlatım akşamlar

Sen sanihalarda ışığa tutulan mum gibisin, dünlerden beri
Isığın batışı aydınlıkta saklanan efum gibisin, aydınlıktan beri
Hakık pırlantalar sakladım avuçlarıma
Açık devalar , saklanandım yıllarıma
Avuçlarımda sırt şeklinde yareler, ben gibi olmadan
Antlığımda art biçiminde inançlar, sen gibi olmadan
ovasız kalan iller beşik siz kalan bebekler gibi
Lakinsiz ve içten ses teni gibi
Bugünün yalnızlığından uzak günün yetimliği geçer gibi

Bu son, ramak, kaza ve ahir günüm
Sayıl, ayıl ve hatırla
Onun her gecesinde hiç edilişini
Hiçyere sevgisizliği
Onun her gülüşünde katreli aç meltemi
Ayıl ben gibi, bul kendini kendine çıkabilecek bir sokakta, yok gibi
Ses gibi
Aydınlıkta hicr gibi
Alameti büyük selameti kısa, kasideden kıssaya göç gibi
Bir mottonun cenazesi bir vecizede yeşeren gül gibi
Az akçe az letafet beklediğin her gün gibi, ansız ve hakikatsiz güneş gibi
Doğmaya yakın ölüme uzak, hasret kaldığın Rab’bin gibi..