4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1712
Okunma
çocukluğum kuş gibi
uçup gitti ellerimden.
henüz 18 iken evlendim.
sevdim de oldu bu evlilik.
büyüklerimiz derdi ki;
’kız aklı su aklıdır aşk konusunda.’
yaşım 31, şimdi anlıyorum.
fazla birşey de istemedim ki;
mutluluktu tek dileğim.
20’sinde anneydim.
annenin yaşadıkları kızına çeyiz misali
bugünün şartlarında yaşadım.
anlaşılmamak tek derdim.
ey hayat!
bana verdiğin tüm acılar iyi de
sonunda güldürecek misin beni?
ihtiyacım var biraz huzura.
vermeyeceksen bileyim.
hergün yaradanıma dua edeyim de
belki birgün kabul olunur el açışlarım
alır beni ruhlar alemine.
ölümden korkarım, yine de ölüm bir son değil
günahlarımı affeder RAHMAN VE RAHİM olan ALLAHIM
belki cennetinden bir yer de verir.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz