![]() MESNEVİ(Ömür gemisi)
Binmişiz eski bir gemiye gidiyoruz şimdi
Rotasız bu sefere çıkanlar söyle kimdi Bilmediğimiz denizler engin ve mavi sular Her yanımızı saran çok değişik korkular Motorsuz yelkenliyle rüzgara teslim akış Kaptansız gemilerde kadere razı bakış An an kasırga korkusuyla dolsa da içimiz Güneşi görür görmez katlanır sevincimiz Süremiz belli değil sağa sola savrulduk Yelkendeki rüzgara mecburen teslim olduk Mazimizi unutup uçuk hayaller kurduk Kırılınca hayaller boşuna çene yorduk Bir ’Tiran’ a boyun eğen insanlarsak biz El ele tutuşmayan ahmaklarız hepimiz Bir kıyıya ulaşmanın hayalini güdersen Umutlar hiç tükenmez bedelini ödersen Cesur yüreklileri denizlere attık biz Ardından da unuttuk onlardan kalmadı iz Nisyandır zaten bizi tahrip eden bu duygu Biz ölüp gitsek bile sürüp gider bu döngü Mazi unutulmasın değişsin bu bed olgu Uğrunda ölsek bile sürüp gitmesin döngü Bedri Karaarslan |
Kalemin susmasın
_________________________________Selamlar