KİM ÜFLEDİ
İçimdeki ocağı kim üfledi söyleyin
Yıllar yılı dinmemiş yıllar sonra böyleyim

Küllendi söndü derken alevlendi yanıyor
Hararetle yandıkça için için kanıyor

Gecelerde dört duvar tavanla taban birde
Anlattım merhem oldu içimdeki bin derde

Sesime ses eyledi benim ile inledi
Hiç gülmedi halime sükût ile dinledi

Dağlarda derelerde aradım serin sular
Söndürmedi harını saklandığım uykular

Sazaklarda üşüttü estirdi poyraz yeli
Arkamdan alay etti mecnun deyip zır deli

Derya deniz geçerek sarp yamaca yaslandım
Döküldü gözlerimden gözyaşıylar ıslandım

Meğerse sönmüyormuş küllenen köz içinde
Alevlenir üflersen ummadığın biçimde

Bozkırî içten içe gizli gizli harlandı
Tek taraflı bu derdi kaldırmaya zorlandı

Of demeye korkuyor tutuşup alev alır
Bitmeyen bu sevda da yorulur yolda kalır
Adnan SİVRİ/BOZKIRÎ 10.11.2018