![]() Gece...
Gecenin karanlığına kör düşler asarım gelipte geceme sen doğmazsan gün’eşim.
Savrulur saçların Teninde bahar kokusu Yel estikçe rüzgarda seni koklarım Sormuyorum artık papatyalara seviyormu diye sevmeme ihtimalinden korkarım Korkarım kaybetmekten Korkarım beklemekten Korkarım vuslatsız sevmekten Salıncakta sallanan bir çocuk mutluluğu yaşattığın bir kelebeğin ömrü bir serçenin gözyaşı kadar Gittin ya mirasındır artık ölümden ağır ayrılık Demlerim acılarımı hüznünde gecenin Gece Sağır Gece Matem Gece Yas’lı Şimdi gökkuşağının yedi rengi eksik Eksik kaldı yeşili mavisi eksik kaldı gidişinle tenimde can tanesi Yanlızlığın dibine vurdum içtiğim kızılcık şerbeti ben kan kustum Artık mevsim hazan mevsim boran ben sevdalara küstüm Her esen rüzgar her değen yel ruhuma yeniden işledi Seni Yalınayak düşlerimde arıyorum çölde Mecnun misali Kaç defa astım kirpiklerinden Sensizliği Sensizlik kıyamet Sensizlik cehennem Sensizlik ölüm Korkuyorum sen yoksunya kıblesi şaşmış mevsimlerin Her yer cehennem ateşi kavrulurken kızıl toprak Ben yine zamansız Sensizliğe d’üşüyorum ve Sensizlikte ölümü yaşıyorum... ~Can Kenarım~ |
Kaleminiz ve yüksek sesiniz daim olsun…
Şiir yeni bir yaşamdır…
...........................................Selam ve saygılarla..