Ey benim gönlüme nakış nakış işleyenim
Ey benim ömrüme geç düşenim
Nerelerdeydin sen bunca zaman
Karalar bağlamış kalbime yeniden aşk olanım
Bir selamın yetiyor gülümsüyorum
Gamzelerimde kelebekler uçuyor mutluluktan uçuyorum
Sesinde can nefesinde huzur bulduğumsun
Gün geceye düşerken yatağımda sol yanım
Geceleri rüyalarımı süsleyensin
Aydınlanınca gün doğunca güneş yine sesinle uyanıyorum
O ufaçık alnıma koyduğun buse ile yeniden aşık oluyorum sana
Her günüm ayrı bir mutluluk veriyor bana
Terim sende can buldu derdime derman sen oldun
Biliyorum senin dallarında yeşeriyorum artık
Ve kollarında olacak sonum
Bir elmanın iki yarısıyız biz
Sen ve ben biziz
Yalnız kimsesiz ağlarken
Şimdi omzunda ağlıyorum
Sen siliyorsun mutluluk gözyaşlarımı
Artık son ümidim ve umudumsun
Seni bu yüreğime düşürene kurban olduğum
Senin aşkınla yeniden var olduğum
Bakma sen ellere
Yollar da serseri engeller olsada bir bir aşarız "biz" olduktan sonra
Seni seni seviyorum sırf beni sevdiğin için
Asil
Beni bulup parçalanmış bedenimi yeniden ben yaptığın için seviyorum seni yalnızca seni

Herkes gitsede Sen gitme emi
Gidipte can verdiğin bu bedeni yeniden öldürme

~Can Kenarım~