6
Yorum
17
Beğeni
0,0
Puan
942
Okunma
yeşil bir elmanın
ikinci kurduydu
zaman..
biliyor musun
ben seni
hiç özlemedim
anne.
baharda
kırkikindileri
kırık taş parçasının
kenarına konmuş
bir serçeyi
bir tutam yabani otu
üç dal beyaz zambağı
ne çok kıskandım
geçmişin heybesinde birikiyor
her şey
an
delik bir cep
bir saniye bile kalmıyor ki
yerli yerinde...
karanlığına çarpıyor
insan
karanlığında kalıyor
en çok
açtığı kapının
yaslandığı
duvarın
gün oldu
yıktım
içimde kurduğum tüm şehirleri
ev ev
sokak sokak
mahalle mahalle
gölgesi bile kalmadı
adını aklımda tuttuğum
yüzlerin...
ayazı
karı
kırağıyı
dert etmiyorum da
yağmurlu günler acıtıyor
içimi
biliyor musun
ben seni
hiç özlemiyorum
anne..
zaman
ikinci bir kurdu
yeşil elmanın..
tmolos
29/11/2018
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.