Kalır gidenden en ağır yara.
En derin iz!
Zaman sürersin iyi gelir diye,
Unutmak imkânsız,
Özlersin!

Her günün doğuşu bir umut.
Her akşam hüzne karışırsın.
Hüzün olur gider hayatın,
Son güne yaklaşırken adım adım,
Özlersin!

Şarkılar vurur vurur kalbine!!!
Hatıralar sessiz avaz!
Bir ışık bekler,bir an gözler,
gönül.
Her an gurbet nöbetinde,
Özlersin!

Ve,
günler,ve aylar,ve yıllar...
Götürürüm sanır canını canından.
Geceyle sarılıp her can çekişinden,
doğar bu şiirler bu satırlar!
Gözyaşından yağar yağmurlar,
yüreğe.
Alışamazsın beklemeye,
Özlersin!...

Ve,
bir gün anlarsın...
Özlemenin ibadet,
beklemenin söz olduğunu tanrıya!
Göz kapakların artık insede yarıya,
ufuklardadır umut halâ!
’ O’
Doğacak nasılsa diye,
Koynundayken ellerin!
Verirsin canını yüreklice...
Biter sonbaharın sert havası.

Kışın acımasız ayazı,
Dondurur kanını damarında!
Ve,
bırakırsın tüm yaşanmışıkları,
arkanda!
Bitersin!
Gidersin...
TC Nigâr Güler.
25.10.2015.