Biraz geç öğrenmiştim kalpteki hevesleri
Ruhla beden öderdi ben emekli olunca
Geri getiremezdim harcanan nefesleri
Sermayem hiç ederdi ben emekli olunca.

Gerçekleri anladım diken olup batınca
Rahatlıyor zannettim kafama taş atınca
Çevremi terk ettiler arzuyu azaltınca
Can dedim ateş verdi ben emekli olunca.

Ülkeleri gezmeğe yeşil pasaport aldım
Eller aya çıkarken elim yanımda kaldım
Başı sonu yokluğa keçeyi sele saldım
Düşünce aklım gerdi ben emekli olunca.

Para suyunu çekti artık çok uzak yayla
Vadesiz borç misali içim sızlar yarayla
Ağlamama gerek yok tarihteki sarayla
Hayaller sona erdi ben emekli olunca.

Güneş hızlı batarken karanlığa ay doğuk
Fikrime tatil gelir deniz suyu çok soğuk
Alttan delik cebimi üç aylık maaş boğuk
Kalmadı geçim derdi ben emekli olunca!

20.10.2018
Ahmet Çelik