3
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
1301
Okunma
Ben de iki Erdoğan var;
Biri gönlüyle konuşan,
Biri nefsiyle konuşan.
Gönlüyle konuşanı sevin,
Nefsiyle konuşanı sevmeyin.
Nefsiyle konuşanı
Ben de sevmiyorum.
Gönlüyle konuşana
Ben buyum diyorum.
Gönlüyle konuşana
Desem bayılıyorum.
O da nefisden gelir,
Ona da kızıyorum.
Gönül teli incedir,
Nefsin hali nicedir.
Nefsiyle konuşan,
Nefsin kölesi!
Gönlüyle konuşan,
Alemin sesi..
Gönlüyle konuşana,
Ben de selam ederim.
Gönlülle konuşursam,
Fakir Erdoğan derim.
Nefs Erdoğan’dan kaç,
Gönül Erdoğan’a gel.
Gönül ile bakarsan
Sevdiğimi bilirsin,
Arzu ile yakarsan,
Nefsine zulmedersin,
Allah’ım sen büyüksün
Sana emanet canım,
Ben gönülden yanayım,
Aşkla kaynıyor kanım.
Sen nefsi öldürürsün,
Ben kulun Erdoğan’ım,
Allah’ım sen büyüksün,
Sanadır büyük aşkım.
5.0
100% (6)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz